een schuif gaat open trillend licht het water schubben van een vis Lapidair 24.3 130606…

één kop minder van de hoofdonthoofder en twee groeien aan…

ik determineer lange haren lange rok ingekeerde blik haar beslagen ogen vergaren vluchtend licht…

de ouders zwoegen vullen gele snaveltjes de grootste het eerst…

zij wacht tot de gast die zij huisvest ongevraagd toeslaat buiten ligt de akker braak en bloeien al papavers…

stijgende voeten na de nevelen van pasen en geen aankomst…

Regen striemt het strand en twee jongens van tien. Hun vliegers gaan op.…

velden vol halmen golven in de avondwind de zon gaat rusten…

De kikkers springen verder dan het mooie licht voorbij de sterren…

op haar eigen beeld drijft de zwaan in de stroming die haar zacht meevoert…

zwarte zangvogel een fel oranje snavel met een gouden keel…

’t voorjaarsklokje slaat in dauwdrupjes schreiend haar laatste seconde.…

o, nog groene nimf bewandel heelhuids de weg naar volwassen tak…

Zomaar op de weg terwijl het even stil is een rode vlinder * Bos langs de snelweg verziekt door uitlaatgassen het ritselt somber * Zilveren tuinen aarzelend, dun winterlicht doorbreekt dichte mist * Hoog bloeiende bloem rode zomerdahlia bloeit mee met de herfst * Lieveheersbeestje doorbreekt zijn zacht geschuifel heeft…

welkom, lentezon, jij liefkozing van boven, eindelijk, maar toch…

April druppeltjes hangend aan magnolia fris lenteparfum…

die ene ijsbloem verkillend van eenzaamheid beraamt zich tot bos…

Wachtend of toch niet de lente keert elk jaar weer heel nieuw en anders.…

ik vervolg mijn pad stond even stil bij een boom besneeuwd met lente…

schuifelend zoekt zij de vrijheid die niet bestaat, alle deuren dicht…