De dag, na de ‘dag van de arbeid’ is het goed rusten.…

Weerter vlaaitjes, prinsenappels leverworst en abrikozen boerenzult met pannenkoeken chocolade ijs met room nog één hapje Majesteit U heeft er zelf voor gekozen voor de balkenbrij met spek de koninginnesoep, frambozen Nog één hapje Majesteit nog één klein hapje Majesteit laat nu dat kleine kind niet staan met worsten in haar hand gesloten…

[Senryu] De koekoeksklok sprak, aan het eind van zijn Latijn, 'Hora est' – en stierf.…

de pijpen van mijn broek zouden graag dansen naar het pijpen van jouw rok hoewel het hemd nader is…

grapefruit vaak bitter gezicht trekt strak werkt beter dan Botox huidvinding…

in de herfst van haar leven een witte tutu nog eenmaal het park met heimwee naar de bloesems van de Japanse kers en echt, het ligt nog vers in haar geheugen zij danst naar het pijpen van pa en ma, legt haar sluier af, ze weet het was een leugen scootmobielt naar de supermarkt alwaar zij rijdt over tenen…

De pot verwijt de ketel dat ie zwart ziet. Maar de ketel, die boeit dat in 't geheel niet. Het zal hem worst wezen of anderszins dat verwijten niet wit maar zwart is!…

Ze waren een hecht tussenneusenlippenberenpaar Steeds waren ze in de zomer bij elkaar Ze bedreven de liefde tussen neus en lippen door Die beide beren waren zogeheten smoor Hij droeg zijn snor graag tussen neus en lippen in Tot groot ongenoegen van zijn tussenneusenlippenberin Dus op een dag ging hij plots uit varen En keerde niet terug…

ik wind er geen doekjes om waar het lekt moet je dichten…

Zij kon niet bij het hoogste schap en sprak mij verlangend aan: 'zou u mij misschien willen~~~~' doorbrak de vraag met humor nee, was mijn reactie: dat wil ik niet! zij schrok: 'maar uh, uh~~~~~' Interrumpeerde haar weer: wel wil ik u even een kontje geven 'uh?' keek zij boos ja, besliste ik, omhoog, optillen? 'o nee, dat wil…

een goede vriend verstaat, zo denk ik vaak de kunst van leven niet ik weet het bijna zeker want op zijn zoete zomerdagen wanneer de bloemen en het gras om vlinders vragen, dan ja dan ruikt hij de geuren niet hij zegt het niet, maar 't is niet moeilijk te bedenken terwijl hij zo verkikkerd is op lekker kokkerellen ach, en een vrouw niet…

geen supermaan zal mij weerhouden om in de nacht verdoemenis te brouwen vrees, gij wratloze wangedrochten want ik heb al met iedere duisternis gevochten vol zal mijn gif zijn in iedere ster en 't water mijn betoverd gezang zal jullie lokken als een onweerstaanbare sater gij klein gespuis, al baadt gij nog in superlicht, leiden elfjes u,…

Vat geen kou mijn beste jongen sprak mijn vader toegenegen en hij trok mij goed bedoelend warme winterkleren aan twee stoere boeren winterlaarzen waar hij krom voor had gelegen en een jas van houtje-touwtje uit een mottenbal gehesen wollen wanten en een das om zo mijn mannetje te staan want een held ging nooit op sokken had hij altijd onderwezen…

Ik lig in bed probeer te slapen en draai me om en om maar ik kan de slaap niet vatten en dat is ook niet zo stom. De kat van de buren die is krols wat een gegil hij jankt maar door ik kan er niet meer tegen. Ik moet hier weg kleed me aan en doe de voordeur open daar staat dat stomme beest en ik zeg: "man, doe niet zo bezopen!"…

Uiteindelijk zijn wij royalige nazaatjes ondanks het verre uit elkaar af en toe een beetje deftige mot wij moeten gewoon buiten onze wil om wel op TV met het gevolg privé familiediner het Barokkigorkest gaat wel mee voor de begeleiding na het toetje leuk met z’n allen zingen wie zal dat betalen, wie heeft zoveel geld vallen wij lekker…

elke ochtend weer slapen mijn ogen ik wrijf het er in en er uit begin de dag met zout…

de zeer koude wind knijpt heel hard in mijn wangen als oude tantes…

in mijn kamer staat een tas van waterdicht vouwkarton met een bosje tulpen na verlepping van de bloemen zie ik mogelijkheden als damesplaspuutje voortaan in de file houd ik bij watersnood mijn bodem droog…

Zie ze bengelen bij de slagerij in de bek van mijn hond derde been van mijn buurman in de handen van zijn schat op de boerenkool en zuurkool Ido wordt er laat van bewust broodbelegging wordt een lust zijn Duitse vrouw eet ze rauw Gait Jan de Boer gaat het te ver hij lust geen worst, daar komt bij wat een boer niet kent eet 'ie niet tot…

ik zou graag een gedicht schrijven zonder woorden, als muziek zonder akkoorden en een baspartij dan leg ik mijn pen terzij met bombarie en mimiek om even later over te drijven…