de taal kraakt als een houten vloer ik loop er voorzichtig overheen en probeer... maar val er doorheen. houtrot dus, slechte constructie een vergissing in houdbaarheid. Ik had het moeten onderhouden, nu lig ik beneden op mijn gat in de woonkamer. Nou vooruit, laat ik het hier maar proberen, maar het is donker en vochtig hier en…

heb de regen voor jou gevangen en gespannen in een boog onder een poort van hemelse kleuren zwelt ons lijfelijk verlangen maar houden we het droog?…

ik heb mijn hart maar uit mijn borst gehaald er waren teveel klachten het werkte niet of juist teveel nooit wat ik ervan verwachtte het was van slag sloeg op hol sprong voortdurend uit de band het is vervangen door een manuele pomp en alles is weer in de hand…

Alleen in zijn tweepersoons tombe geeuwde rammelend een eenzaam skelet klaagde steen en been en bromde waar ze bleef al die jaren, de slet Als ze niet gauw komt gaat hij afnokken een skelet heeft recht op een verzet gaat hij met zijn buurvrouw hokken die haar deur op een kier heeft gezet Ze rammelen samen prachtige duetten dromen over…

Met God aan mijn zij en wat Cognac, Wacht ik tot de nacht weer over gaat. De regen tikt, ritmisch, hier op ’t dak, En ja ik weet het, het is al veel te laat. Ik neem nog een trek van m’n sigaar, En, voor me uit turend, nog een slok. Ik blijf nog even hier, nog even maar, Jij ging al snel met de kippen op stok. Het vel waarop ik iets wou…

Denk ik eindelijk iets exotisch onder de leden te hebben zegt mijn dokter, die ik belde en mijn klachten aan vertelde dat ik het gewoon maar goed uit moest zieken Ik snap er niets van zieke kop pandemie en hij hangt op Uit moet zieken - uit moet zieken ? Ik dacht het niet - jij stuk verdriet ! Want niet voor niets heb ik gedreven…

'uit het gat gekropen zag het licht wilde weer terug de grot in' m'n psychiater zei: 'dat klinkt freudiaans' ik zei: 'nee, dat is meer pré-historisch.'-…

Proef jij het ik denk van niet niet waar tijd is maar relatief en u o zo negatief Wablief? dekhengst en de beste stuurlui staan aan wal hier is mijn gal vevloekt dit bal zij verliet die oude bloem een zoen voor haar jong dat zie ik als een goed sterk krachtig gebaar mijn haar nog steeds niet grijs tijd is het bewijs van uw oude…

moe word ik steeds meer van al dat rijmen en dichten wroeten in de ellende, keer op keer ik kan mijn voeten niet meer lichten er gaat wat voorbij aan woorden en tranen zeg maar leed het vreet aan mensen zuigt je leeg als door een non-stop slangenbeet daar zijn er nog die aartsoptimisten van bloemetjes, bijtjes en een door liefde…

donker of blond licht of een beetje zwaar ik vind ze allemaal lekker echt waar neem ze liever in gezelschap dan alleen ober doet u mij er nog maar één…

Ik loop Sophie H tegen ‘t lijf Ze lacht breeduit naar mij Haar oorbellen schitteren Naast de mondhoeken van Haar brede sensuele mond Van mijn stuk gebracht Vraag ik: Poets je lang Sophie Ze lacht: Kwik kwaak kwak Dat is nog langer dan ik dacht…

vers, gedolven graf de kist nog niet neergelaten de menigte sjouwt met hoge hoeden zes planken zand er over en ik kijk toe…

'Opvliegers, Eerwaarde zuster', had de dokter haar gezegd, 'niets om in paniek te raken, 't heeft met leeftijd veel te maken, 't is het lichaam dat verandert' had hij duidelijk uitgelegd. Maar de non, vroom en devoot en voor dokters als de dood had geen enkel woord begrepen van dit nieuwe fenomeen. 'Ben ik werkelijk zo veranderd', vroeg…

Tante Martha lag gewond in bloedgespartel op de grond waar zij - zo Harrie dat kon zien al minstens drie keer was gebeten door de hond die in gegrom haar Barteljorisstraat verslond die hij - diezelfde avond nog met vier hotels had uitgescheten Vader die er prompt in stond danste de tafel in het rond op Lange Poten met een blik die ik er…

Een zweefvliegende laaghangende mug in de omgang nogal stug wilde alle dagen nietsen totdat hij mij zag fietsen zoemde lustig met me mee ik dacht nu even niet nee jouw vraag ik echt niet op de thee maar ach hij was al binnen wat moest ik nu beginnen hij was mijn luchtpijp zoemend in gegaan kloppen, hoesten zitten, blazen, slaan wat…

in chaos bevroede gedachten vlieden uit mijn met waanzin en nevel bezwangerde geest tot wegdeemsteren gedoemd onbruikbare woordenvloed die mij noopt tot warrig denken werkt kromme daden in de hand die niet straffeloos verder leven is het de zon? is het de wijn? zuivering van geest slaaft mij in harde Spartaanse kastijding ook het lichaam…

Hij had geld en een briljant idee maar wreekte zich en nam het mee voor eeuwig begraven in zijn graf met lachend dodenmasker een straf De zonderling beoordeeld door velen het kon niemand ook gek veel schelen knettergek niet goed bij zijn kale hoofd hij had hen al meer miljoenen beloofd Na zeven jaren werd het graf ontruimd de delver neuriënd…

ingedroogd propje uit een gewassen broekzak valt een gedicht alle woorden weggespoeld programma dertig graden Tanka…

Lekker bakkie hè - zei hij terwijl hij rondkeek naar de meiden met hun veel te strakke billen die zij holden langs de pier en zij knikte - keek er naar de lucht waarna zij niets meer zeiden in gesprekken zonder woorden met zichzelf - drie kwartier Het is hier mooi hè - zei zij toen waardoor een eind kwam aan hun zwijgen en zij pakte hem…

In de Chatzensee spartelen een paar roze mannen, knorrend van genoegen strekken ze hun krulstaartjes uit. Op de oever, bedekt met modder en notenolie, wentelen zich twee Heidi’s vol verlangen naar de zon. Plotseling duiken de mannen de groene diepte in, een mandarijneend en een kwartel achterlatend. Met geloken ogen baden de vrouwen in het licht…