In het semisonnet van Norman Nico zien wij hoe Joe struikelde over z'n woorden... Quo usque tandem Biden, hoe lang nog, Joe? __________________________________ Excuse me please, mister Volodymir Ik dacht aan kiev patriots en trump Ukrain pelosi stormy army dump 'k Was in de war met putin Vladimir Z'n hell crusade and missiles firewall…

Droom dat je zweeft tussen wolken samen met vogels groot en klein over bergen en landen met vredige volken over vlakten waar je gelukkig kunt zijn. Droom van landen waar enkel vrede heerst waar men geen wapens kent of kanonnen maar in rust elk zijn karakter beheerst saamhorigheid reeds in paradijs begonnen. Droom de droom van vriendschap…

Als een slaande trom komt regen naar beneden dans op het ritme…

Lopend naar ons huis pluk jij bloemen, onwetend -- dat ik weg zal gaan.…

in samen stappen probeerde ik steeds je lach te vatten als ik jouw speciale intonatie hoorde een verborgen woord dat heden of toekomst duidde waarvan ik wel zo af en toe de klok had horen luiden ik stapte expres op jouw schaduw zo dat de zon op je haren scheen in het ludieke spel van de wind we lachten ieder om de eigen…

Heb je mij gemist of was ik als een vreemde onder de volle maan met een dronken lichaam ver van hier herinner jij je verlangen? onder de volle maan met een volwassen glimlach dichterbij dan ooit bij de woeste rivier achter de graanheuvels diep in het donkere bos herinner jij je mijn liefde? in ongeremde verlegenheid onder…

ik raakte voorzichtig je arm aan hoopte dat de vleug van je huid in dezelfde stand zou blijven staan als bij ons afscheid na tal van vele liefdevolle strelingen jouw rug indachtig waar willige handen het jeugdig landschap een glooiende zomer hebben gegeven die daardoor een ware metamorfose heeft ondergaan in een surplus aan…

ik raakte voorzichtig je arm aan hoopte dat de vleug van je huid in dezelfde stand zou blijven staan als bij ons afscheid na tal van vele liefdevolle strelingen jouw rug indachtig waar willige handen het jeugdig landschap een glooiende zomer hebben gegeven die daardoor een ware metamorfose heeft ondergaan in een surplus aan…

Ze zagen 't van de gele wand gebeuren Van juichend himmelhoch tot niet veel later Het noodlot sloeg van droefenis zum tode EKaterina en EKater treuren Oranje kraakte hem, de britse code Tot in de dying seconds Ol verscheen Een bankzitter, als duvel uit een doosje Die gans de natie dompelde in spleen Het leed van onrecht dat…

In tijd van vroeger Zie jij de Spiegel van het Voorbij, 't Verleden In de Spiegel van Het Verleden zie jij de Toekomst van destijds De toekomst later Gebaseerd op die spiegel Soms perspectiefloos Met zeker de hoop Dat het ooit goed zal komen want de Spiegel van 't Verleden vormt een Basis van de toekomst die Zich voor ons uitspreidt…

Meer dan vijftig zomers verder wil ik weer samen met jouw intens witte lichaam komen in Best Western Ennis. Jij op weg met je broer naar Amerika, ik een tussenstop naar Clifden, alleen. Je junkbleke broer trok mijn aandacht, op Ierse folk danste ik met jou. Je zag aan wie ik dacht, wie weet voor de hele nacht, naar wie ik keek, steeds weer…

het hoog opspattende water van de woedende zee zoekt een opening naar de zachtgroene aarde onbeschermd door afbrokkelende muren staan standbeelden hun monden wijd opengesperd een angstaanjagend aanzwellend geluid is de voorbode een lugubere bijna zwarte lucht komt dreigend naderbij de totale vernietiging barst los de aarde…

De golven zijn wild, de kust omsluit mij steeds meer -- Dan, kalm, de zeestraat.…

't Was druk die dag, ik liep weer over straat maar werd opeens van links naar rechts geduwd gehos met bier en wein weib und gesang ik ging haast koppie onder in 't gedrang geen blik of groet, geen woord kwam uit m'n strot ik had m'n witte shirt aan, o mijn god ik kreeg een stoot, mijn neus lag half kapot het was geen mens, een beest…

Gedachten drijven als de regenwolken en brengen alles even voor de geest: het twijfelen, het zoeken naar de zin, maar ook de kronkelingen van het denken. De vreugden en de zorgen, zelfs het licht dat diep verborgen was in alle pogen, de regen en de wind, de vrede die zich schuilhield in de grauwe kieren. Maar alles is toch goed nu, ook het…

Een passant vraagt: Waar- vandaan? Waarheen? Ik loop mee -- met hem, stilzwijgend.…

ik heb al vroeg als kleine jongen de lichaamstaal leren verstaan wij praten niet zoveel maar onze vuisten raakten daarvoor keken we eerst naar ogen en gezicht en wisten zwakke plekken snel te vinden en geen schijnbeweging vooraf te maken in de lijnen van het gezicht staat al gauw het komend gedrag te lezen omdat de snel aangeleerde…

Dit was het afscheid, anders dan verwacht of maar gehoopt, maar toch… De avond valt nu, buiten onweer maar straks komt weer een nieuwe dag. Mensen komen, mensen gaan, alleen de liefde blijft bestaan.…

zou je hier met me willen liggen in de schaduw van de gesloten luiken zonder dichte deuren met een mond vol zoete bramen zou je hier met me willen liggen in ongeschonden samenzijn zonder klok die de uren telt en alleen maar de wereld vergeten in het zachte aanbreken van de dag zou je hier met me willen liggen?…

Ik hoor jou niet meer, alleen de golven, wind soms -- maar nergens jouw stem.…