je keek ik voelde hoe zachte zijde langs mijn tepels gleed je lachte toen je zag hoe ik mijn schouders rechtte nonchalant liet zien hoe strak ik was ik zag je spanning komen je ogen dwaalden langs mijn ronde lijnen ik liet mijn knieën even vrij mijn tong was vochtig op je lippen je handen streelden mij ik vonkte op je huid…

bellefleur en geur de mooiste vruchten uit de boomgaard van ons leven ze stonden daar hun hart te geven als cadeau hun oogjes op ontvluchten je glimlacht en ik hoor je zuchten we ruzieden en zijn toch bij elkaar gebleven hebben samen steeds een veilig web geweven we bleven doof voor allerlei geruchten ik voel liefde die ook fouten ziet…

In het avondrood van mijn herinnering sluimert jouw naam   En ergens die in mij slaapt de hunker... het verlangen naar jouw wezen... bitterzoet en onweerstaanbaar...  brandend als de zon die goud zaait door het fluisterend graan... teder als de wind die de bloesems streelt van droomrozen in schemerblauw...…

Het wonder dat JIJ heet voltrok zich over me, ontspon zich voor me, ging dwars door me Het wonder dat JIJ heet, mijn liefdeswonder, zo puur en zo heel bijzonder Jij wonder, wat moet ik zonder…

druppels kleuren licht het regent duizend rozen harten scheuren warmrood en zacht pulseert de dood handen breken in verleden tijd vrijen weer vandaag kom ook morgen want de uren gaan zo traag keer het leven om neem een andere horizon verlaat de dromen ontwaak toch uit de slaap en laat de dag maar komen…

Ik vraag me af zal het bij jou zo anders gaan als bij mij dat je los komt van alle dingen die je deed of niet hebt gedaan nu komt er bij mij ruimte vrij om geluk te hergeven ik voel en ik zie dat de nevel van vragen het gevoel dat ik faalde optrekt in een tijdloos even ben ik eindelijk los voortaan loopt er een bekend pad…

ik zie je gaan in koelte van de plastic luchten de glamour van de wereld heb je aan gloeit in diepe zuchten je ogen dood je ronde vormen groot in vrouwenjaloezie je kwetsbaarheid is niet gespaard je tederheid bewapend trapt de wereld met je grote angst je kleine hart eist leven en draait het mes met je verstand wie zal…

zomaar zitten en schrijven dromen en drijven nergens op letten associëren en proeven niets meer hoeven tijd in stukjes breken vandaag en morgen vergeten alleen maar jij en wij en handen op een toetsenbord ogen die verdwalen de lente achterhalen in het jonge groen lachend naar de benen kijken die hun wit in eerste bruin vertalen…

ben vanochtend opgestaan en wilde naar de zon was opgetogen toen ik zag hoe licht van donker won mijn vleugels zijn nog rauw van kou vannacht en onvervuld verlangen warmte moet mij nog behangen met de kleur van onverwacht wiek van bloem naar druppel dauw een koud ontbijtje en dan gauw mijn vlucht naar vlindertuinen uren dollen en naar…

Niet weg mogen gaan want willen dat alles hetzelfde blijft zoals vandaag op ons moment in de morgen en de dagen erna Liever nog met een leugen leven dan het niet meer kunnen schelen waar de een en de ander gebleven dat jij eens echt dood zal zijn Elke dag steeds aan je denken een betonnen engel geschilderd in de kleuren waar jij van houdt…

ik drink je woorden uit de beker van vandaag we smelten zonnig want de vorst bedaart ik winter nog wat in jouw lente door jij waait al zwoeler fluistert zomer in mijn oor licht is zichtbaar krom omdat de zin het woord vermomt spiegelt andere betekenissen maar lach en laat emoties gissen want ik wil spelen in je hoofd niet alleen…

je gaat en komt weer terug onverrichter zake kijkt en zoekt en vent jezelf uit om in vergetelheid te dromen je hebt de smaak van vroeger in je mond je ogen raken eeuwen je proeft laaghartigheid nog dichter bij de grond uit leven van verleden je handen tasten kunst die tijdloos schoonheid geeft een gunst die jij intens beleeft…

ik heb je gewekt je laten komen en koester je de saaie dromen je verlegen lach je weet dat ik je mag je boeit me mateloos in jou ontsluiten ga ik me ongeremd te buiten ik heb het kind in je gezien het oogt zo schoon zonder volwassen schroom we zijn versmolten in het rood van passie en van bloed de nieuwe waarheid voelt zo goed…

De kleine dingen en de grote, harinkje aan de haven of jouw hand in de mijne. Het is beter met jou, beter met jou dan het was al die tijd.…

ik dacht dat ik droomde maar het was echt jouw tedere hoofdje had je op mijn schouder gelegd tranen van vroeger waren stilaan verdwenen er was weer 'n lach op je lippen verschenen ik voelde opnieuw jouw lijflijke warmte dicht tegen me aan toen je mij stevig omarmde het leven herbegon heel vroeg deze morgen ik zag weer 't geluk…

Hoe jij mij melkt en ik jou melk hoe mannen en vrouwen moeten groeien tot op een punt dat het voedzaam wordt wij oeverloos van mening verschillen terwijl het tweemaal op hetzelfde neerkomt of wilden we gewoon lang baden elk aan zijn geëigende kant hoe wij er beiden wel en niet beter op worden tussen de dagen staan en tijd vrije…

Jij bent de wind in mijn hoge bomen Jij bent het meisje uit al mijn jongensdromen Jij bent het beste wat me ooit is overkomen Ik wil je nooit meer kwijt.…

tussen drog en droom rijdt werkelijkheid haar scheve schaats ik wil niet dat mijn hunkering in helderheid op gaat ik neem je hand steel je vingers maar geef jou geen plaats kus je lippen roze rood en bijt de smaak van bloed pel mijn sluiers een voor een ontdek ontloken vloed in vuur versmelt mijn naakt met jou voorgoed…

ik kras je hart waar gaten vallen ben een schoft en balanceer de waarheid in het midden op het valse tussenschot verdomme waarom ben ik het nu die stenen keert je lucht geeft waar je sterven moet omdat jouw tijd is gepasseerd ik heb geraakt wat slapen moet je hebt het niet verleerd nog schreeuwt de werkelijkheid geen reden…

Lachend liet ik in het labyrint van liefde mij verleiden labiel en laconiek leidde dat mij tot lamlendig lijden later leerde latere liefde mij uit het lijden leiden gelouterd letsel van lang lijden is nu mijn levensles met levenslust laat ik mij door die laatste liefde leiden…