10.579 resultaten.
Onverwachtingen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
928 De stier had koeien lief
en wou naar al z'n wijven
een lange liefdesbrief
met koeienletters schrijven.
Het postpapier moest groot
en mooi beschreven wezen.
Hij had een stierenpoot
en die was goed te lezen.
De brief behaagde gauw
een koe, die hij wou dekken.
Hij schreef: 'M'n lief, ik wou
een kalf bij jou verwekken.'
Ze was alleen geweest…
polijstte ze meegaand
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
607 ik zocht de lijnen
in het steen en
modelleerde kop en romp
de schouders rond
en zwierig speels
de armen en je handen
het bekken
stond wellustig
op de benen
die eindeloos
vervoetten in een
reeks van kleine tenen
maar je hart
was tegendraads verpakt
in ferme borsten
ik polijstte ze meegaand
maar mocht alleen naar…
vrij me met liefde
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
816 een spoor naar de zon
waar de horizon krult
en de lucht zich vult
met het grijs van de zee
neem me mee
zonder weten laat me
de richting vergeten en
verdwalen naar morgen
handenvol groen in
het licht dat gaat leven
geboorte en dood zijn
een cyclus voor even
kom lente vrij me
met liefde troost me vandaag
in het blauw van de…
Uitnodiging
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
2.980 Wil je met me timmeren
aan een kader, desnoods
scheef? We hoeven er niet
echt in te blijven
springen regelmatig uit de
lijst maar hebben toch mooi
dat ding samen in elkaar
gezet, het geeft ons grip
och, niets waait aan, ook dit
is een maniertje om een deal
te sluiten met het lot
zwoegen moet ik en zelfs dat
is een verhaal met gaten…
overleven was een naam in steen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
642 je zult niet stranden
aan de turkse kust
het binnenland bindt
weer je handen omdat
geschiedenis in rotsen rust
jij voelt hoe steen
in het zacht raken
al zijn emoties zucht
de empathie met het verleden
komt in je vingertoppen terug
je weet de pijn die
is geleden niet door
generaties uit het heden
ziet het bloed niet rood
maar…
omdat kristal geen druppel trouwt
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
618 bolletjes sneeuw
hangen te drogen
als de regen valt
kou is onvermogen
omdat kristal
geen druppel trouwt
om samen
neer te vallen
te smelten in een plas
hoe het was
hangende koppen
naast de knoppen
in groene lussen
van de dood lente
op steenworp afstand
toen de maan
het morgenrood
verscheen
de gele zon
weer gloeide…
blijft het speelse kind
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
715 ik draag je over aan
de wind met warme handen
zomaar moet ik je verlaten
je blijft het speelse kind
dat bij vlagen zijn vreugde
en verdriet weer vindt
ik geef je zon
om mee te spelen en
weet vanaf het verre strand
dat jij je geen seconde zult
vervelen want de zee die we
gaan delen is altijd bij de hand
mijn spaans en italiaans…
het decor van je lijf
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
629 de middag reed mee
in vallende sneeuw
je stem in het wegdek
vertelde uren van sturen
je lach bracht me thuis
je sms'te plezier
schreef files naar hier
ik wilde je horen maar
het geluid ging verloren
in verlangen naar jou
je proefde de sfeer
smaakte het spel met
het rood van je lippen
danste tussen mijn blikken
het decor voor je…
in kleurengeurend wiegen
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
760 je daagt me uit
in kleurengeurend wiegen
wacht in zachte zomerwind
tot ik je streel en speel
met jou mijn voorjaarskind
ze stonden weer apart
je bloemen bloeiden
in ontluiken de knoppen groen
gevat zij openen in zijdezacht
hun rode hart naar buiten
nog lentefluitend
vliegen vogels in het blauw
de kou is uit hun vlucht en…
verdwalend in niemand zijn land
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
665 je wekt me
de schemering ruist
op een lichtende vleugel
dromen vervliegen
de nacht houdt
het licht weer apart
we vragen de wind
je te dragen
te koesteren als kind
we wieken
verdwalend in
niemand zijn land
we leggen
de hand op de
schat van vandaag
waar al onze
wensen liggen
te glanzen
in de zon die
we stelen…
wacht een wolkje af
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
710 ik zit hier
in mijn blote bast
wacht een wolkje af
maar voel je vingers
dartelen op mijn huid
eindelijk komt ook de lentezon
voor licht en warmte uit
we zijn een lange weg
gegaan de eerste jaren
in vol leven hebben elkaar
zoveel gegeven kom kijk
niet om zie vandaag de zon
die schaduw doet verdwijnen
en toekomst laat verschijnen…
deelt leven met de dood
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
745 ook de lucht
is nu gereinigd
woorden zijn steriel
zusters knippen
scheren en joderen
een groene man die lacht
het mes dat wacht
en zonder spreken snijdt
de huid tot helften splijt
vrouwen zuigen het verboden
vocht stromen dat niet mocht
vaten worden afgeklemd
stilte is al overstemd
door het ruisen van de pompen
bloed wordt…
in gedegen stramienen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
695 ik geitenbrei
de wereld slopend
mijn bestaan
geen schroeven en moertjes
wel een miljoen ouwehoertjes
het incest van prietegepraat
kijk ze eens schreeuwen
altijd iets om te peeuwen
als kippen zo opgefokt
eigen inbreng komt niet aan bod
want provoceren en geloven
brengt de waarheid ook niet boven
dichters ambieer uw zelfspot…
hier knispert beschaving
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
680 bomen zijn weg
uit het bos
het ruisen is
aan het verhuizen
jengelt nog na
in versgezaagd hout
op het mos
hun zielen dwalen
in het woud van
oudsher dat tot
park verwordt
paden van naalden
zijn al door
asfalt vermoord
hoor drift
in het stappen
van mensen hier
knispert beschaving
stilte verwensend
met schreeuwen in
dolle…
Mysterieuze zomerdagen in Nederland
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
676 Er lag een glinsterende sluier over die dagen
waaronder papaverbloemen schaterden
en grappige vlinders mistwaarts vlogen
(tik-tak tik-tak tijd)
het was wonderlijk.
Te wandelen langs diepgroene vijvers en
gonzende terrassen
brandingen bossen en tijd
versmolten
versmelten:
bizarre klokken hangen ademloos
aan de wulpse lippen
van de…
je werk was slopend
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
789 je hebt hardhandig
stenen verbrijzeld
ons pad weer geëffend
beseffend dat we anders
niet door konden gaan
we gingen voor maan
de zon en plukten
de sterren die voor
ons schenen van verre
stenen blokkeerden de weg
je hebt het gezegd
zij kenden gevoel
hielden gedachten gegijzeld
we waren vertwijfeld
jij bereikte ons doel…
bloemen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
933 als de tijd me inhaalt
mijn zinnen
langzaam vergrijzen
schilder ik bloemen
voor jou in paars en
rood en zomergeel
als zacht gerijpte
dromen
in geurende aarde
nog warme avondzon…
inhoud is een mozaïek
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
631 je schikt wat woorden
naar hun klank droevig
in de donkere tonen
de kleinste klinken
vaak het langst
in de hoogste regionen
je componeert
stemming met muziek
inhoud is een mozaïek
gelegd in kleuren
die je spreidt tot strofen
die een mooi gedicht beloven
dat is het gezicht waarmee
je naar de lezer kijkt en haar
en…
Aankomst & vertrek
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.064 Hij wacht op een meisje
als op de trein.
Hij ziet ze komen,
hij ziet ze gaan.
Nooit komt hij ergens
anders aan.
04-12-2005…
As in haar hand
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
550 Het heeft geen zin
haar handen zijn gesloten
daar binnenin
een vleug van gisteren
jammerend in tijd
De dag rouwt
om weggesloten herinneringen
die verkleurd en verpulverd
het goed en kwaad
belichamen
Al het donker van nu
bergt mijn hart in schaduwen
waar mijn eigen vlam
het zwart verbrandt
tot de as in haar hand…