De oude kat is dood, het beest hield op met spinnen. Hij was de lieveling van bijna iedereen, had zelfs een deurtje in de deur voor zich alleen, dan kon ie zonder sleutel toch altijd naar binnen. De oude kat is dood, de spil van het gezin heeft ons na eenentwintig jaar voorgoed verlaten. Het kattenluik, daardoor ontdaan van alle zin biedt slechts…

Ik kende het nog niet toen, het ONZIJN En vroeg het aan d' onstuimige dichter P. Wiens liederen als honingbijen gonzen Dat zoemen klinkt onschuldig, maar o wee Er steekt een angel achter uit dat donzen Zwart-gele mini-monster's eindsegment Enfin, het zijn Elf regels, 't komt van 'Onze' Dozijn van 'Douze' da's ons welbekend Hij zei dat het…

Versvorm: Ghazel Ik maak met veel genoegen hier gewag van de muziek die ik graag horen mag die licht gesyncopeerd de pan uit swingt u raadt het al, ik heb het over Bach. Zijn fuga’s klinken opgewekt en blij en krullen steeds mijn lippen tot een lach wanneer ik ze ook hoor, ten alle tijd van ’s morgens vroeg tot heel laat op de dag.…

~Zeg jongen even geen gedoe, we gaan naar Opa Hein~ ~Me neus, daar ga ik niet naar toe, die ouwe sjaggerijn~ ~Ach joh, het is nu vaderdag, kom op, we doen het maar En heus het kost je niet je kop, die ene keer per jaar~ ~Ga maar alleen, ik ga niet mee, te lezen valt er niets Al had hij enkel ~De Privé~, dat is tenminste iets En zijn TV die is…

Het feest is op en de visite heen Ik zit wat in mijn lege glas te turen Van mij mag het de nacht zo verder duren In alle stilte, helemaal alleen Want in het tikken van de kleine uren Verwaast de chaos spoedig naar sereen Dat doet mijn geest veel goed in ’t algemeen Je kunt er geen psychiater tegen huren Het licht gaat uit bij onze overburen…

Versvorm: Rondel retourné Waarom zit toch die bocht in een banaan? Ik vraag me af vanwaar dat zo moet zijn, want heus, er kleeft geen enkel voordeel aan, in tegendeel, die ronding maakt haar klein. Spatrecht zou zeer waarschijnlijk beter staan, de rug gesteven in gestrekte lijn; hoe zo dan toch een bocht in de banaan waarvan ik denk: vanwaar…

Van mij geen ~In Memoriam~ voor drs. P Want wat ik schrijf is brandhout naast het Loofhout dat hij dee…

~De Denker van Rodin~ een prachtig beeld. Ik vind het al sinds jaar en dag ~De Top~ het roept dan ook iets eigens bij me op, iets feestelijks dat boeit en nooit verveelt. Alsof ik zit te broeden op een lied, waarmee ik wijsheid aan de wereld geef of uitdraag: ~Mensen, pluk de dag en leef!~ Ach nee, zo filosofisch ben ik niet. Alsof ik filantropisch…

’t Is me af en toe gegeven van de wereld los te komen en voor even vrij te raken van het dagelijkse leven wat bestaat uit moeizaam kruipen over schijn beboomde dreven waar te vaak de tranen wellen van verdriet, in stille stromen. Lopend langs de polderwegen met aan beide zijden sloten vol met lelies, wit en rood en op de oevers gele lissen…

Versvorm: Pantoum ~de laatste regel hoort er in het officiële schema niet bij, maar ik vond het wel een aardige afsluiting~ Ze zaten aan een tafeltje met brood druk doende met de sneetjes te besmeren, het botermesje stevig in een poot. Ook ik zag ooit in Artis die twee beren. Druk doende met de sneetjes te besmeren. Eerst boter…

Het afgetobde lijf is aan vakantie toe. De grauwe sores van het afgelopen jaar deed weer een flinke duit in ‘t zakje, reken maar en ook de uitgewoonde geest is mat en moe. Tot in detail is het mobiel gecontroleerd. Ja, door de BOVAG, met verstand. Je weet maar nooit, want achterstallig onderhoud dat wreekt zich ooit in de vakantie en dan valt…

Het bleef heel stil toen zij het licht aanschouwde. Geblèr dat met geboorte samengaat werd niet gehoord, nee zelfs geen zacht geblaat, wat pa en ma en vroedvrouw zeer benauwde. Maar toen trok zij haar kleine mondje open en maakte luide van haar komst gewag. Terwijl er schitters in haar ogen kropen, ontstak ze in een schaterende lach. Rondom…

De dag druilt droef aan mij voorbij in zieligheid en triesternij, geen mens sprak er een woord met mij, wat voel ik me een kladwat. Mijn hart verzuipt in tranentreur vanwege ’t stellen in teleur. Het klopt nog wel maar in mineur; mijn God wat ben ik matplat. Dan komt er een leuk hondje aan, het beestje gaat braaf naast me staan, hij…

De zomerzon staat in de lucht te bakken, ’t is zelfs te heet voor vogeltjesgefluit, totdat mijn buur zijn barbecue gaat pakken, dan is het met de rust voorlopig uit. Eerst zie ik uit zijn tuin wat rook opstijgen, daarna ruik ik een overdaad aan kruid; dat gaat nog, maar wat je daarna gaat krijgen, bezorgt me altijd weer een kippenhuid:…

Vanmorgen, net aan uit het ledikant, de ogen nog niet helemaal ontsloten, zag ik wat grijzigs staan met lange poten en gele snavel, aan de vijverrand. Doodstil, de nek gestrekt, klaar om te stoten als een biljarter, voor een losse band. De keu fixerend in de juiste stand om deze carambole niet te verkloten. De ogen, feilloos als een goed…

Jij bent beslist een mooie leuke vrouw en daarbij ook nog heel goed bij de tijd. Je schudt een speechje zomaar uit je mouw en nee, dat had je echt niet voorbereid. Al is de conversatie nog zo lauw en stomvervelend door balorigheid, jij schudt een prima topic uit je mouw en nee, dat had je echt niet voorbereid. Als jij een grap vertelt…

Een bijna Bouts-rimés naar het gedicht ~Op En Neer ~ van Ton Mijn fiets die slijt dat is een feit hij rijdt ook al een hele tijd en waar hij zich door onderscheidt is niet alleen oubolligheid maar goede kwaliteit doch nu raak ik hem kwijt. Want sinds hij weet van breuk en sleet en steeds meer kogellagers vreet (het zadel ook niet meer…

Op ‘t eindexamen Nederlands kreeg elke kandidaat een kans het resultaat wat op te stijven door een prozaatje te schrijven. Als onderwerp was er de keus uit godsdienst, seks of mysterieus en tevens was het toegestaan van kind en vader uit te gaan. Marietje Kuis uit Bartelhiem behaalde voor haar werk een tien doordat zij zich liet inspireren…

’t Zal vijftig jaar geleden zijn toen ‘k aan het Groetse strand een schoonheid van een meisje zag met een fles zonnebrand. Maar ja het arme kind zat toch een beetje om het hand Want hoe ze zich ook rekte, zij kwam niet aan d’ achterkant. En ik zag haar geworstel van gepaste afstand aan maar ben uiteindelijk toch naar het meisje toegegaan en…

Of het nou door de hitte of een dichter kwam die sneller dan de haas een fraai sonnetje pent op zomerzotte billen, of een ballentent. Ik kwam, ik zag, en kocht warempel een van Dam en dacht een prachtig dichtwerk op mijn kont, dat went. Maar op m’n achterkant, daar prijkt een oude prent. Of het dus door de hitte of een dichter kwam die Willem…