Netgedichten

netgedicht (nr. 20.017):

portret van een kind

ik zag
een kind rennen naar de zon
en naar heuvels
wollig groen

het keek omhoog
omlaag
en uit haar lichte haren vlogen vogels

zij kuste ze, waaiend
één voor één

engelen werden stil

en ik huilde
bestond
in dit enkelvoudig begin

schenk me wierook
de dood is te machtig

Zie ook: http://blog.seniorennet.be/kerima_ellouise/

Schrijver: kerima ellouise, 28 maart 2008

miemake

hotmail.com

Geplaatst in de categorie: psychologie

portret van een kind

4.1 met 21 stemmen

854

Er zijn 6 reacties op deze inzending:

Nino Michielse, 18 jaar geleden

Je spreekt in beelden tot mijn onderbewuste.

Ludy Roumen, 19 jaar geleden

Een heel indringend gedicht!

Hanny, 19 jaar geleden

Van zulke mooie poëzie worden niet alleen engelen stil. Prachtig!

Ivan Grud, 19 jaar geleden

ontroerend mooi, maar ook hartverscheurend

froukje vos, 19 jaar geleden

Wat prachtig, dit portret van een kind, het ontroert me zeer.

Rudolf, 19 jaar geleden

Heerlijke poëzie met de lichte en donkere zijde belicht.

.accordionpanel { display: block !important; max-height: none !important; padding: 16px 0 !important; overflow: visible !important; } .accordion:after { display: none !important; }

reageer Geef je reactie op deze inzending:

Naam:

E-mail:

Bericht:

Vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt