inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 22.014):

toegangsbewijs

neem mijn liefhebben mee
naar de tuin

en vraag aan hen
die met stenen hoofden
de aardkleuren opgraven

of de kalkwitte woorden
op mij lijken

(je ne suis pas belle)

misschien
zijn ze slechts een vertraging
van oppervlakte, te eenvoudig

losgescheurd
uit een voldragen cirkel
van weleer

(je ne suis pas belle)

want zo was ons samenzijn
in stille dagen toen wij
zochten

naar die ene oogopslag
van tijd




--------------------------------------
foto: locatie beeldentuin Dehullu 2008
kunstenaar : Annette Defoort


Zie ook: http://blog.seniorennet.be/kerima_ellouise/

Schrijver: kerima ellouise, 23 augustus 2008


Geplaatst in de categorie: psychologie

4.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 856

Er zijn 5 reacties op deze inzending:

Quicksilver, 17 jaar geleden
Gravend in schoonheid in die ene oogopslag van tijd! Stilmakend mooi gedicht!
Hanny, 17 jaar geleden
Als je maar diep genoeg graaft komt schoonheid
naar boven in een enkele oogopslag. Prachtig gedicht!
marije, 17 jaar geleden
wat zijn aardkleuren toch mooi,uit de diepte en uit de oppervlakte, alleen of samen blijven ze toch een deel van dat prachtige geheel!
Zo mooi weer Kerima.
jan haak, 17 jaar geleden
Meeslepend mooi gedicht !
tack walter , 17 jaar geleden
mooi opgegraven gedicht -10-

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)