inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 22.416):

geroezemoes

ik weet
waarom jouw zwijgen
de dag onderdompelt in bleke kringen
om je ogen

-stil maar-

hoe het geschuifel
van beminnen kan klinken in holle handen
als koude op het winterstrand

uit woordennood
omdat lippen sterven en de helften van jouw hart
zwart maken in geschonden duinen
en in alles wat is geweest

-stil maar-

dit is onze wereld en het zwenken
van de zee


Zie ook: http://blog.seniorennet.be/kerima_ellouise/

Schrijver: kerima ellouise, 19 september 2008


Geplaatst in de categorie: psychologie

4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 562

Er zijn 5 reacties op deze inzending:

Sanne L, 17 jaar geleden
Prachtig. Waar een helpende hand niet goed voor is bij verdriet.
Quicksilver, 17 jaar geleden
Intens in poëzie voelendheid raak ik bedwelmd door stilte...ben gewoon sprakeloos..wondermooi!
Hanny, 17 jaar geleden
stil ben ik, van deze gevoelige woorden zo
prachtig neergelegd.
annabel, 17 jaar geleden
Het accepteren van de menselijke onmacht tegenover de troostende stilte van de zee
Stil maar...het komt nog wel goed
hebus, 17 jaar geleden
hoe alles door jou, zelfs het stilste gefluiter der harten, kan beschreven worden... knap weer!

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)