inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 63802):

fluïdum

de zwart-witte
pentekening spat
krassen en lijnen van
bloed en bloedbanden
die verloren zijn gegaan

hoe ver loopt
het poreuze ik op
een nevelig pad om
ooit samen te vallen
met wortel en tak

hoeveel stenen moeten
het diepe water raken om
aan de overkant het
spiegelbeeld te vinden waarin
je iemand anders ziet

ze zegt:
het geheugen is een
hond die altijd ergens
gaat liggen waar je
het niet verwacht

Schrijver: J.Bakx, 21 mrt. 2017


Geplaatst in de categorie: individu

2,0 met 1 stemmen 82



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)