inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 63721):

Dromen

kan niet ontkennen
dat de lente vervlakt
het is langzaam wennen
ieder jaar wordt de reuk minder
seizoenen komen meer onder een dak

enkel als mijn kind die ander treft
bloeit er in mij iets op, dat raakt
alsof mijn toekomst beseft;
hou die hand zo lang mogelijk vast
daar eens alleen de winter je treft
en het ademen het licht uitbraakt

tot dat moment dicht ik dromen
over gladiolen en klinkende klanken
van genegenheid en kolkende stromen
in beelden van schoonheid en roest
en dat echte waarden zullen aarden
naast vredige vrouwelijke flanken


Zie ook: http://blog.seniorennet.be/julius_dreyfsandt_zu_schlamm

Schrijver: julius dreyfsandt zu schlamm, 24 mrt. 2017


Geplaatst in de categorie: filosofie

3,9 met 7 stemmen 198



Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:Hilly Nicolay
Datum:25 mrt. 2017
Bericht:Dicht jezelf in dromen van de lenteschoonheid.
Mooi gedicht.

Naam:Jeroen Splinterman
Datum:24 mrt. 2017
Bericht:Mooi, voelbaar en essentieel. Een gedicht om even in te wonen.

Naam:Walter Tack
Datum:24 mrt. 2017
Bericht:Een gedicht dat doet dromen van een nieuwere lente.
Prachtig.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)