Tartarus
Kluistergestraft aan de hartmonitor
Gekneveld aan catheter en tube
Ligt Levensnevelend in limbo
De wrakende dupe
En kind noch kraai bezet
De ziekbedrand waaraan ik "de horror"
Met stokkende lippen prevel
Tot zijn duikerklokkig oog
Het bolsegment priemend uit de kom
Dat afgezonderd in een nopend noumenon
Ik seuterig bij zijn voornaam noem
Als enigst teken van vertoog
Daar loert het fletse fantoomsujet
De ploert afwachtend in zijn abandon
En knerpend over de kiezels
Bang opgebonjourd
De vrienden die mij later schalks vertellen
"Never a dull moment with Allan"
... Tartarus is gebaseerd op een waargebeurd tafereel in een ziekenhuis in Kampala, waar een westerling wekenlang kunstmatig in leven werd gehouden na een auto-ongeluk. Familieleden kwamen niet opdagen, en het ziekenhuis hield hem in leven in de hoop dat iemand de rekening zou betalen. Te midden van deze verlatenheid observeert de spreker het bewustzijn dat gevangen zit in een stil, hulpeloos lichaam, geconcentreerd in het “duikerklokkig oog”, en ontvouwt zich een schrijnende grens tussen leven en dood. ...
Zie ook: http://henkjonkerafrica.yolasite.com
Schrijver: Henk Jonker, 8 februari 2018
Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!