inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 68347):

We schoven in rangorde op

Vanmorgen sloop kilte, tocht in mijn hartkamers
bij het prille lantaarnlicht, voelde ik onverplicht
bij het langsgaan, ondanks het terugkeren
van toch ook de dagelijks vergulde ochtendzon
't missen van daar die dag de eens vertrouwde lach.

De recht opgerezen bomen op het zonnige gras
van het talud konden mij niet troosten op dat moment.
Alles in de natuur oogt ook vandaag in zichzelf getogen,
als of ze om het heengaan van jou mee rouwen mogen.
Plots voel ik intens gemis, alsof het geen jaren terug is.

Gedachten aan haar zijn in mijn rimpels blijven hangen
ik kijk de dag nu aan, om desondanks toch verder te gaan.

... I.m.mijn oudste zus Thonie
29-8-1950 - 14-2-2013
wat je met denken aan schrijft leeft en blijft. ...


Zie ook: https://www.facebook.com/...nnemieke.steenbergenspijkerman

Schrijver: annemieke steenbergen, 19 feb. 2019
19 feb. 2019


Geplaatst in de categorie: overlijden

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 119



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)