Netgedichten

netgedicht (nr. 67.010):

Leven en Dood

Ik ben de vagebond
Die aan het einde van het jaar
Met de barende ooievaar
Naar het Zuiden verzwond

Zoals tot wortel verwelken
Aleer ze weer opbloeien in het gras
De persistente krokuskelken
Omdat zo het leven was

Gelijk het ochtendrood
Dat uitmondt in de nacht
Het alter ego van de dood
Die dagelijks op ons wacht

... Het leven en de dood hier niet tegenover elkaar gezet, maar in elkaar overvloeiend – zoals ze dat in werkelijkheid ook doen. ...

Zie ook: http://henkjonkerafrica.yolasite.com

Schrijver: Henk Jonker, 7 maart 2019