inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten over emoties

2010

netgedicht (nr. 5.766):

Mijn moeder

Ik zie mijn moeder
in de tuin.
Ze staat daar, kijkt me aan
alsof ze niet beseft
dat ze gestorven is.

Haar stem weergalmt
tussen de bloemen:
‘Waar ben je, lief kind,
waar ben je?’

En ik, in stilte,
pak mijn koffer
voor de terugreis,
al weet ik niet meer
waar haar huis is.

Schrijver: Akbar Ilbegi, 3 juli 2025


Geplaatst in de categorie: emoties

3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 352

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Anton de Bruin , 10 maand geleden
Niet alleen een mooi, maar ook een goed gedicht
J.Bakx, 10 maand geleden
Uit je liefdevolle schets blijkt dat je moeder leeft zolang jij aan haar blijft denken.

reageer Geef je reactie op deze inzending: