De nacht staat

...respect, Max....

Hi Evelyne,

Ik moet je eerlijk bekennen dat de diepgang van dit kleinood destijds, in de donkere decembermaand, aan mijn geestesoog voorbij getrokken was zonder het op volledige waarde te schatten.
Mea culpa! Neem me niet kwalijk alsjeblieft...
Het verwoordt in beelden de schier levenslange queeste die ik zelf (ook?) ben gegaan. Met en zonder die stok, die voor mij staat voor een kris poussaka...
Je heldere, verhelderende, commentaar als antwoord op de reactie van Xander deed de rest. Mooi gezegd. Compliment!

Hi, Xander, Dank je wel voor je reactie. Het gedicht gaat over door een donkere, intense innerlijke strijd gaan. Je daaraan over te geven zonder te breken, en uiteindelijk door overgave te buigen, mee te bewegen, rechtop en waardig verder te kunnen, gesteund door de kracht waar je vandaan komt.
Overgave staat hier niet voor zwakte of onderwerping. Het erkent de zwaarte. Het is een bewuste daad van veerkracht.

Moeilijk te leggen puzzel, Evelyne. Ook voor een tweedegeneratie oorlogsslachtoffer.
Metaforen verwijzen naar Nederlands-Indië, dat herken ik wel, maar in combinatie met die abstracties maak je het wel erg enigmatisch.