inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 87.839):

zelfs niet

het waren niet je
schaarse woorden
noch je zorghart

waarmee je sprak
het was dat
niemand zag

wie je was
zelfs niet toen
je je polsen

doorgesneden had

... Soms geraakt een medemens tussen wal en schip zonder dat iemand het doorheeft. ...

Schrijver: J.Bakx
6 januari 2026


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 189

Er zijn 6 reacties op deze inzending:

J.Bakx, gisteren
Je buurvrouw, al ken ik haar niet, is een vrouw met een hart van goud die de medemens niet over het hoofd ziet! Hulde!
J.Bakx, gisteren
Dag KarelMaria, dank je wel voor je extra toelichting. Misschien is de abruptheid van de inhoud te heftig. Anderzijds raakt het me diep als juist de sensitieve medemens 'over het hoofd' wordt gezien. Ik hoop dat ik je niet gekwetst heb want dat zou ik bijzonder erg vinden.
KarelMaria, gisteren
Joseline, met mijn parafrasering van Leonard Nolens probeerde ik zijn, wat mij betreft, adembenemend mooi gedicht 'Vermoeidheid' enigszins op ons en op de wereld te betrekken. Daarbij had ik niet een afstand nemen van elkaar op het oog - en ik begrijp dat 'en moe van al het praten, van al het praten met elkaar' als dusdanig kan geïnterpreteerd worden (in dat geval kan het als 'une fausse queue' van mij beschouwd worden) - maar wel integendeel een verinniging ('verzwijgen wij ons, verzwijgen wij ons teder in elkaar').

PS Wat mijn polsen betreft, mijn buurvrouw - als zij er niet zou zijn! - heeft de bloedingen liefdevol en teder, zoals al eens eerder trouwens, tijdig kunnen stelpen!
J.Bakx, 2 dagen geleden
Dank jullie wel, KarelMaria en R.E.N.S.
KarelMaria, 2 dagen geleden
*

ongezien
ongehoord
maar de tederheid
blijft bestaan

*
R.E.N.S., 2 dagen geleden
recht op het doel af,
strak verwoord hoor

reageer Geef je reactie op deze inzending: