Netgedichten over overlijden

netgedicht (nr. 1.486):

echo van de vlinder

stijf bevroren sneeuw
krakend in ‘t gravenbos
onder warm gedragen harten
de wordingsgang
van verder leven
van hen die
na zijn heengaan bleven
in diepe
verbonden liefde
vol
overtuiging van zíjn
streven

al heerst de winter
ijs breekt
gezwind
de natuur
de echo van
de vlinder
wil aan eenieder
van ginder tot hier
alle ruimte bieden
alles welkom heten

niet vasthouden aan
geslagen stomheid
maar geworteld
in gevoel
vertrouwend op
puur natuurlijke charme
verder bouwen
en warmte delen
waar ‘t aarden wil