de hoge kunst van vaagtaal
sla slag om arm
werp wolken van woorden
zeg alles en niets
dat niemand ooit hoort
verkoop de illusie
van richting en daad
zonder te weten
welke weg jij op gaat
verwarm de vergaderzaal
met soep zonder smaak
serveer plannen in mist
vier de loze spraak
verhef het onduidelijke
tot strategisch beleid
maak van mistflarden
een toekomst vol spijt
wie vaag kan praten
blijft altijd overeind
je kunt nooit falen
als niemand je peilt
... Dit gedicht is een scherpe, ironische spiegel voor bestuurlijke en beleidsmatige taal. Het fileert het vermogen om betekenis te verpakken in woorden die niks zeggen, maar toch indruk maken. Met speelse rijm en ritme laat het zien hoe mistige formuleringen macht in stand kunnen houden: wie vaag praat, wordt nooit echt aangesproken. Het is satire op managementtaal, beleidspraat en de fascinatie voor het ‘strategische’ dat vaak vooral onduidelijk is. ...
Zie ook: http://www.deoverkant.wordpress.com/
Schrijver: Peter Paul J. Doodkorte
13 januari 2026
Geplaatst in de categorie: taal

Er is 1 reactie op deze inzending: