Netgedichten

netgedicht (nr. 87.973):

een doorgaande weg

ze vult mijn dag en nacht
wakend en ontwakend
soms luidruchtig, ook wel zacht,
een stem maakt de inhoud smakelijk
.
het is het geluid van metaforen
soms storend doch vaker volkoren
zelf schep ik tussendoor een stiltegeluid
en proef dan beter de stem van een poëtische huid

en

in mijn kamer brandt de boom nog steeds, immers
het gemoed vraagt in deze dagen dragend licht,

elders,

in ‘t dorp roept men al over een volgend festijn:
een hoop naar de verklede dagen, overbrugbaar in zicht