inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 88.145):

Zonder zijn

Temidden van onbekenden,
Eenzaam door wat wordt gemist,
Niet gevonden kan worden,
Nu het brein verdwaalt is in mist.

Alleen muziek biedt enige troost,
Herkenning zonder begrip,
Het nu is de nieuwe eeuwigheid,
Nu begin noch eind bestaat.

Zonder een begin of eind,
Dobberend in een zee van tijd,
Waar het zijn verdwijnt,
En ’t eind samenvalt met zijn.

Schrijver: Joris Olivier, 26 januari 2026


Geplaatst in de categorie: ziekte

2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 18

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: