Het vroege uur

Nacht kleurt langzaam blauw
roodborst zingt in de vrieskou
de zon slaapt nog diep


De wereld slaapt nog
onder een deken van grijs, geen
stemmen, geen haast die duwt. In de witruimte
van de dag die nog moet beginnen adem ik stilte tot mijn randen.

Daar klinkt je eerste
parelende groet, scherpe en heldere
klanken vanaf kale tak. Je kleine borst een vlammetje
in de ochtendkou, terwijl je de schemering voorzichtig openbreekt.

Ik hoor de trilling in je
hoge, broze toon, elke noot komt binnen
zonder filter of verweer. Jouw zang is de enige taal die
ik nu kan verdragen, zuiver en ongepolijst, rechtstreeks naar het hart.

Nog even hoeft er niets,
alleen dit luisteren, naar hoe jij de ruimte
vult met enkel jouw zijn. Voor dit uur wordt overstemd,
zal ik jouw kostbare, lichtende lied bewaren als baken in de drukte.

Biografie van deze schrijver

nacht roodborst vroege uur

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 45