inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 88.446):

De stad

Het gras huilt zonder geluid,
alle bladeren fluisteren,
het kind speelt alleen,
grote mensen haasten heen.

De stad hult zich in geluid,
auto's, trams en bussen
snellen nergens naartoe,
straten zijn vol met leven.

Als de avond valt, keert het tij,
een hond die zijn baas uitlaat,
een overwerker onder zijn jas,
lege tram knerst naar de remise.

In de nacht is de stad zich zelf,
mensen slapen of hebben seks,
lantaarns verlichten de leegte,
alleen de maan houdt de wacht.

Schrijver: Joris Olivier, 25 februari 2026


Geplaatst in de categorie: woonoord

3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 14

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: