Gnoom van morgen
In het hier en nu
zien mij oude wijzen
prikken opgeheven vingers
beduusd de mond gesnoerd
staar ik naar nodeloze wetten.
Is inkt aan het vergrijzen.
Hoor het vurrukulluk commentaar
van Apollo en van Zeus
bij de geboorte van de dagen
is de grens een te bouwen thuis
genieten nieuwe kleuren, oude geuren.
Where the hell zijn wij, habibi?
Can we pater noster doekoes vragen?
Smeek de waterput te schenken
als de klei gebarsten is
tussen smelten of bevriezen
woont de gnoom van morgen.
Wakend over zompig onland
verdeelt de broden en de vis.
Inzender: Evelyne, 26 februari 2026
Geplaatst in de categorie: maatschappij
multicultureel 3.0 met 4 stemmen 
200
200
Er zijn 3 reacties op deze inzending:
wie die gnoom mag wezen -
is het een buiten-
of bovenaardse
homo deus - sive natura?
't Is geen alledaags
maar een meerlaags
juweeltje Evelyne
dat onder verflaag
en terpentine
mij ontgaan was
in de voortschrijdend
deinend glijdende tijd
die zonder omzien of genade
mijn dies natalis
steeds dichter nadert
tussen flora en pomona
waart van oudsher de limes rond
in de oude tempelgrond
Dank je wel, R.E.N.S.
vol mededogen en aansporing...
ik ben het eens ff echt goed gaan lezen,
er staat veel in. Veel herkenbaars,
zowel maatschappelijk áls persoonlijk.
Heel knap geschreven.
****