inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 88.459):

Blauwe Morgen

Ze rust waar het zachte licht valt,
stil als het aanbreken van de dag.

Een Roemeense schoonheid in blauw kant,
waar schaduwen en zonlicht spelen.

Zijde als een gefluister op haar huid,
azuurblauw tegen het wit van de lakens,
de ochtend die zachte lijnen trekt
waar droom en ontwaken elkaar zachtjes ontmoeten.

Haar donkere haar valt over het kussen,
als de nacht die aarzelend vertrekt,
en in de rust van die kleine kamer
lijkt ze een levend kunstwerk.

Geen woorden verstoren de fragiele stilte,
alleen het licht op haar gezicht –
een moment gevangen tussen twee ademhalingen,
een stille, moeiteloze gratie.

... blauwe morgen ...

Schrijver: Ron van der Horst, 28 februari 2026


Geplaatst in de categorie: emoties

2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 130

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

R.E.N.S., een maand geleden
Op een blauwe maandagmorgen...
Mooi gedicht Ron!
***
Maxim, een maand geleden
Moge haar donkere haar
als Erosgebaar

zich over Amors kussen
draperen

zwart als de nacht
die aarzelend wacht

op Eos die de dag
aan zal breken...

reageer Geef je reactie op deze inzending: