‘t Hongerige Nest

Tussen takken vol groen, bezongen vogels
voorspoedige berichten. Het floot vrolijk en blij,
over pas geschoren schapen, grazend in de wei
Verheugd maakten vleugels fladderend vrij,

rondedansjes om levensvreugde dat lag te wachten
met broedende wensen en voorspoedige kansen.
De lente schaterlachte over de bladeren als gulle
belofte, zonder schaamrood, een boodschap met

nieuw begin, hoopvolle tijd vol vernieuwing. De
geboorte pikte zich vrij, vochtig en bloot, muisstil
en toch ook zo fijn als een tedere droom, zo klein
met fragiele kopjes en duistere ogen. Hierna zongen

de vogels niet meer, ‘t heldere lied was verstomd,
want ze zochten druk naar wormen, tussen gras,
naast struiken op de grond. Ze vlogen af en aan,
steeds weer, om te voeden, het nieuw gebroed, dat

hevig zat te schreeuwen in het nest. Of men wel vlug
alras, opschieten zou, omdat het nu direct eten wou…

Biografie van deze schrijver

vogels broeden

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 72