Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 88.629):

Niet Discreet…

Zij voelde zich als een nijlpaard op het strand, zo belachelijk
naakt, met haar lichte huid, wat alles droeg. De zwembanden,
het knellende badpak, was genoeg. Ze stond tussen zacht zand
en de zee, maar voelde niet vrij, niet verlicht want de wind

nam haar gedachten niet mee. Warmte gleed langs haar schouders
het speelde met haar bandana met een vraag die steeds in de lucht
bleef hangen. Het brandde diep in haar ziel; zij mocht hier, ondanks
alles, toch gewoon zijn, ‘t zou toch niet uitmaken, groot of klein?

Ze voelde priemen, grimassen met verwijtende gezichten. Het staren
van de overige strandgasten, drijvend op luchtbedjes, verwijtend in
gedachten en probeerde te negeren, vriendelijk te lachen als maskerade
van de mislukte vrouw, die ook eens naar het strand wou. En toen…

als roze schaduw in de zon. Eindigde een verhaal dat nog niet eens begon
ze greep haar handdoek, haar waterfles en haar top. De stranddag werd
ingekort en korter dan kort. Haar voeten liepen haastig terug over
het warme zand, onder ogen van toeschouwers die achterbleven

op het strand. In mantel van tegenlicht was schaamte groter dan gewicht
nu zit zij op het betonnen plaatsje achter haar huis. Want ze blijft liever thuis
zonder schaamte, zonder pijnlijke gedachten. Al draagt ze deze ervaring
mee. Ze weet; een volle dame op het strand, nee… ‘t voelt niet discreet.