Wachten
De nachten duren lang,
duren, duren; uren, uren lang.
Dromen brengen enig soelaas,
geven als bloemen in een vaas
wat verlichting in het zijn.
Dan komt de ochtend toch,
je weet wat komt er nog,
weer uren aaneengeregen
tot een eindeloos lange dag,
steeds jezelf komt in tegen.
Die ene op wie je wacht,
die je wenst, niet verwacht.
Die ene komt nooit weer,
dat doet zo immens zeer.
Nooit went, nimmermeer.
Geplaatst in de categorie: overlijden

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!