inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 88.606):

Wachten

De nachten duren lang,
duren, duren; uren, uren lang.
Dromen brengen enig soelaas,
geven als bloemen in een vaas
wat verlichting in het zijn.

Dan komt de ochtend toch,
je weet wat komt er nog,
weer uren aaneengeregen
tot een eindeloos lange dag,
steeds jezelf komt in tegen.

Die ene op wie je wacht,
die je wenst, niet verwacht.
Die ene komt nooit weer,
dat doet zo immens zeer.
Nooit went, nimmermeer.

Schrijver: Joris Olivier, 11 maart 2026


Geplaatst in de categorie: overlijden

1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 15

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: