stille breuken:
De koffie is koud in de mok,
jouw stoel staat nog steeds leeg aan tafel.
Ik snij brood, mes glijdt door als door vlees,
en denk aan hoe je vroeger lachte om niets –
nu lacht alleen de tv in de hoek,
blauw licht op lege muren.
Buiten start een auto, iemand gaat weg.
Ik blijf zitten met sigarettenpeuken
en een brief die ik nooit opstuurde.
Het regent op de ramen, zacht,
alsof het huilt om wat wij niet zeiden.
Ik drink de koude koffie in één teug,
brand mijn tong, voel eindelijk iets.
Dat is genoeg voor vandaag.
Zie ook: https://www.tikzin.be
Schrijver: piewan
18 maart 2026
tikzin.beGeplaatst in de categorie: afscheid
haat Er is nog niet op deze inzending gestemd.
20
20
Er is 1 reactie op deze inzending:
De koude koffie, de lege stoel, het blauw licht op de muren…
het voelt alsof ik mijn eigen woorden/gedichten/stijl zie weerspiegelen in jouw beelden.
De pijn, het missen, het onuitgesproken — alles zit in die bewegingen, zonder dat je het expliciet hoeft te zeggen.
Dat maakt het tastbaar, wrang en tegelijk herkenbaar.