Psychologe

Er valt simpele woordeloze onrust
terug in de vallei van loze zinnenspinsels
alsof een zonderling iets beweren wil
over de wildernis van de menselijke ziel

jouw vader was een stugge wandelaar
heeft het pad gevonden naar de dood
slaapt nu eeuwig op het kerkhof
op zijn grafsteen een kleine boot

jouw moeder kreeg vleugels in de nacht
toen haar hart en longen het begaven
ze ligt nu eenzaam in een bos begraven
daar rust haar as nu kalm en zacht

je komt weer bij haar terug
in zangerige neurodiversiteit
de psychologe van het instituut
ze steekt weer veren in de anus

je probeert haar alsnog te overtuigen
dat veren in de kont geen vogel maken
ze geeft je nooit gelijk al is dat nodig
in haar gedachten zijn alle vogels dom.

gekte eenzaam verwarring

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.2 met 4 stemmen 58