inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 88.765):

De wilde perenaar

Wat jammer dat ik niet gekeken heb
naar witte bloesem van de wilde perenaar;
nu is die alweer weg, het blijft niet duren
zo is het met ons leven ook wel, dat is waar!

We hebben vaak geen tijd om echt te kijken
of vinden andere zaken wel van meer belang;
Toch is de natuur een wijze leraar ook
die leert ons toch: och, wees zo gauw niet bang!

Ons leven is een komen en weer weg te gaan,
we hebben hier geen blijvend huis om in te wonen,
maar durf te kijken naar de mooie dingen die er zijn
dan zal ook vaak de vreugd je leven kronen.

... Hier tegenover staat een hele rij wilde perenbomen. Ze droegen witte bloesems maar sinds gisteren, door vorst, wind en regen, zijn ze nu bijna helemaal weg. ...

Schrijver: Adeleyd, 28 maart 2026


Geplaatst in de categorie: natuur

2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 40

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Adeleyd, vandaag
Ja, Nathan, minder woorden, maar jij maakt een mooie samenvatting die echter niet zoveel zegt als je het gedicht niet zou gelezen hebben.
Nathan, vandaag
Het leest als iets dat klopt, maar het zegt het ook meteen.
Die bloesem, dat gemis — dat werkt. Dat moment dat weg is voor je het ziet.
Maar je legt het daarna uit. Te veel.
Je vertrouwt het beeld niet genoeg.
De les ligt er al, je hoeft ze niet nog eens te zeggen.
Het zit in dat eerste stuk. Daar leeft het. De rest maakt het zachter dan nodig.
Minder woorden, meer stilte — en het zou harder binnenkomen.

Korte samenvatting; kijk beter, leef bewuster, want alles is tijdelijk — maar net daarin zit ook schoonheid.

reageer Geef je reactie op deze inzending: