mirakelvis

de kooi is roest en goedkope jenever,
tralie snijdt in mijn tong, de vrije vogel
doopt zijn vleugel in oranje zon en pist op wormen.
maar in deze kapotte borst kolkt een oceaan —
zwart water, soms moorddadig,
mirakelvis die wild flitst in donker zout,
mijn bloedwater laat hem dansen als gods vieze grap.
toch rijs ik op, klootzakken,
stof en sigarettenpeuk van de barvloer,
hart dat bloedt en bier ruikt en niet stopt —
zingend door de leugens, de minnaars die verdwijnen,
de ochtenden die smaken naar as en spijt.
rauw, kapot, eeuwig.

liefde

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

2.0 met 1 stemmen 26