Netgedichten

netgedicht (nr. 88.816):

Lik op stuk

altijd wist ik al jouw gevoel te vangen
je ogen spraken boekdelen van verlangen
innerlijke schoonheid straalde je uit
een onzichtbare zachte zucht zonder geluid

nee, het is niet zo, dat ik die wilde bewaren
je was reeds elders in diepe genegenheid
ik zeg je maar, toentertijd was ik al op je,
kan dat gevoel nog immer verklaren
*
het is als de dag van gister, wat heet, vandaag
ik opende mijn ogen en een kus was onderweg
niet dat ik dit zomaar tegen iedereen zeg
maar mijn viervoeter had een duidelijke vraag