inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 88.821):

Strand

Het kraakt weer
onder mijn Beverse nieuwe schoenen
met dikke rubberen zool
Terwijl ‘k juist podcast had beluisterd,
‘t ging over water,
en blote voeten,
contact met de aarde,
zo van belang

Het hele strand is hard, breed,
‘t duin afgebeukt
‘k kijk achterom
wat mijn zolen ingedeukt hebben
Gisteren hoog water,
zelfs onder strandtent George
Ik zie de zee
die altijd maar stroomt,
zie de patronen
die ze achterlaat.

Dat wat jij altijd fotografeerde,
pootjes van vogels en honden
Zovele foto ‘s die jij achterliet
Jij hoopte dat ‘k ze zou
digitaliseren
Even begon ik
Maar onbegonnen, zovelen
Bovendien liggen z’ ‘r steeds
op strand na de vloed
Maar ‘k besef ook
dat door jouw beeldschone foto s
‘k je had ontmoet
Dat ‘k hieraan nu denken moet,
jij oppopt alsof je er bent.

Ik vraag je
jouw nieuwe pad te volgen
zoals je naam,
en wij afscheid nemen in liefde
saam van elkaar

Schrijver: Ralameimaar, 1 april 2026


Geplaatst in de categorie: afscheid

3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 54

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: