onder de bloemen
Na een staarwedstrijd
met de Narcissus onder de bloemen
besloot ik mij te verzoenen
met een opkomende viool
in twee kleuren stond zijn tulp
bloemrijk open-
gebroken
toen lieflijke margrietjes
voorbij kwamen gevlogen
‘Xanthippe!’
zou geroepen zijn
door de stinkende gouwe
maar het bleek zijn gele neef
een rouwende hoornpapaver
met een hekel aan filosofie
te wezen
niet te verwarren met
de blindverklaarde dovenetel
in dezelfde kleur
Zowel ijzerhard als wilde cichorei
zouden hier graag bij zijn
maar we blijven bij de feiten
onder andere
geen anjers
Wel de netelige kwestie der
paardenbloemen
bramen
brandnetels beminnen de lucht
waarvan gevlekt longkruid baalt
mijn blaassilene/koekoeksbloem
te hoge promillages haalt
om hier nog verzoend
voet aan de grond te zetten
wortel te schieten
in mijn domein
De margrieten zijn inmiddels
zorgvuldig uitgegraven
door de Canis Dalmaticus
met lang haar
vandaar dat we ze vliegen zagen
... Geïnspireerd op de hondencyclus van Beau,
een onmisbare bloem in deze dorre woestijn,
en op de overige overvloedige overbodige
lenteprularia die hier overdadig tiert.
Ik zou de term 'odiflage' willen munten,
een kruising tussen een ode en een persiflage. ...
Geplaatst in de categorie: natuur

Er zijn 2 reacties op deze inzending:
maken van dit post-laat-chaotische erawerk
een ballerina des primaverakerk
met ridderspoor en maltezer primaten in de boterbloemenweiden alvorens mijn loftrompet te steken in de oren der honderd-en-een dalmatiners...
er wachte mij eerst nuttiger zaken in de Waalse Ardennen
van de vale mijnstreek in Voerendaal tot het hooglied der Beaurinage...