Verlatenheid

in de stilte van het gemis
ontmoet ik steeds mijn liefde
traag houdt zij mij vast
telkens weer

als ik haar draag en die gedachte wis
juist dan voelt mijn hart zich belast
in de stilte van het gemis

houden van is ademen
in visionaire luchten
die mijn bestaan in willen kleuren
en als de tijd die wonderbaarlijke
vreugde plots achterlaat
lijkt het verlaten op vluchten

dan ruikt de waarheid naar verraad
houden van loopt dan vooruit
op verborgen intieme scheuren

ik wil dat niet maar het gaat
zoals het doorgaans gaat
en durf mij niet meer te binden

immers waarin kan ik nog mijzelf vinden
als de mond aan de waarheid knaagt
en wederom een geborgenheid verjaagd

in het vocht van de troost
ervaar ik verwarde beelden
maar het is de pijn die mij
door de verlatenheid loodst
die wij in eerste aanleg deelden

Biografie van deze schrijver

verlaten

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.0 met 2 stemmen 21