Netgedichten

netgedicht (nr. 89.032):

Hier (ièr)

gister heb ik haar ontmoet
en ontrafelde haar snuit
een meis die je enkel groet
vanachter een stille ruit

ik hoorde geen enkel geluid:
haar mond sprak boekdelen
en lippen maakten de stilte buit

wijl ik op dat moment slechts
blaadjes van mijn grote liefde;
de asparagus wilde strelen

ja, ik ben een liefhebber
van Artificiële d-Action
maar dan met fijnmazige blaadjes
opgehangen aan gordijnrails
ogend in een vet groene kleur
en die altijd groeien
zonder water en warme zon

enfin, à la campagne
waar enkel koeien loeien
en bellen soms het ritme tellen

bleek ik niet in staat
over de vage passante
een oordeel te vellen