Netgedichten

netgedicht (nr. 89.041):

Met de affectie van voorjaarsbloemen

Ze schrijft volgroeide tekeningen
op het roze behang van mijn achterdocht
als wrede tatoeages op de kwetsbare huid
van de rug die mijn zakjes moet dragen

Ze maakt me zwart, maar ik blijf
witte maagd in mijn gedachtenoceaan
zwemmen tussen nodeloze woorden.

Waarom? Vraag ik me af
terwijl ik lees hoe groot haar leed is
Waarom wil zij mijn vijand zijn
terwijl ik verlang naar vriendelijke liefde?

Is zij sadistisch misschien of is
de wasdroger kapot op een ongestelde dag?
Zit de weersvoorspelling er weer naast
en is er harde regen in plaats van felle zon?

Wil zij te stellig in haar mening zijn
door het ongepolijste van mijn levensstijl?

Met de affectie van voorjaarsbloemen
wil ik haar voortaan negeren in haar bloei.