Koning Pannenkoek
Zeven dagen per week
driehonderdzestig dagen
draait het keukenritme op mijn idee
mijn hand snijdt, mijn geur is bekend
want het is mijn domein
van begin tot het end
Maar dan komt de dag
die paar keer per jaar, dat hij daar staat
met een kom en een paar eieren
meel, een liter melk en een snufje zout
en de keuken is van hem
zonder twijfel, met oneindige flou
‘Kijk eens!’ roept hij
met een breed gebaar
‘Deze pannenkoek is klaar
zien jullie die gouden rand, die perfect ronde vorm?
dit is vakwerk, boven de ultieme norm!’
Hij tilt hem op, als triomfantelijk geheel
‘Zo goed kan mama echt niet bakken
kijk hoe mooi hij danst in het licht!’
en wij, wij knikken
met een glimlach op ons gezicht
Dan is hij koning pannenkoek
met schort en spijkerbroek
en gek genoeg, doet dat mij goed
want die ene pannenkoek
die hij zo trots omhoog houdt
is van hem, en aan dat verhaal
wordt extra aandacht besteedt
Want zeven dagen per week
driehonderdzestig dagen
is het mijn soep, mijn saus
mijn boerenkool, mijn deuntje
mijn gang, mijn parabool
men eet, men schept, men slurpt
meestal smakelijk en lekker heet
Geplaatst in de categorie: familie

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!