Stoepenstad

Wat ik lees is geschreven
met jouw levensinkt

In een taal die niet bewaard
en mij lichtjes doet verbazen
zij wijst in de richting
van een heel ander leven

ken jij mijn stoepenstad ?

waarin jij misschien mijn donkerte vermoedt
til me maar op met jouw eigenheid
om zo mijn landschap te doorgronden
want wat ik zie kan jij zien

de rozenoevers geuren hetzelfde
grijze tegels die branden in het zomervuur
noem me iemand in zijn bloeiende jaren
zo zal ik jou zeker ook beschouwen

door de afmeting van je woorden
leef maar in me, je bent zo welkom

eenzaamheid

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

5.0 met 1 stemmen 15