Eenzame wegen

Eenzame wegen volgen me,
als honden zonder naam.
Ze kennen mijn stap,
mijn twijfel,
mijn traagheid.

De zee ligt daar —
onverschillig,
als een god
moe van gebeden.

Vogels snijden door de lucht
alsof vrijheid mij uitsluit.
Ze bestaan waar ik niet kom,
om mijn schaduw
die niet vliegen
kan.

Ik draag mijn trots als een wond,
open, zorgvuldig verzorgd.
Er is niets heroïsch aan het lijden,
behalve dat het blijft.

Stilte is de taal
die ik overhield.

demystificatie eenzaamheid

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 9