Netgedichten

netgedicht (nr. 89.138):

Tussen vieren en wegkijken

Op 5 mei hangen de vlaggen uit.
We vieren dat we vrij zijn.
We lopen buiten, spreken hardop,
kiezen ons eigen leven.

Maar hoe vaak staan we stil
bij wat dat echt betekent?
Vrijheid is niet vanzelf gekomen.
En ze blijft niet vanzelf evenmin.

Er zijn mensen voor gegaan.
Die risico namen, die verloren,
zodat wij nu kunnen leven
zonder angst om wie we zijn of wat we zeggen.

Tegelijk is er iets ongemakkelijks.
Want terwijl wij vieren,
zijn er plekken waar vrijheid ontbreekt.
Waar mensen zwijgen omdat ze moeten.
Waar keuzes geen keuzes zijn.

Dat is niet ver weg.
En het is ook niet nieuw.
Maar we lijken eraan te wennen.

Vrijheid is geen bezit.
Het is iets wat je moet blijven doen.
In hoe je kijkt naar anderen.
In wat je accepteert, en wat niet.

Het vraagt dat we niet wegkijken.
Niet hier, en niet daar.
Dat we beseffen: het kan ook anders lopen.

Dus vier de vrijheid.
Maar neem haar niet als vanzelfsprekend.
En besef: zolang niet iedereen vrij is,
blijft er werk te doen.

... Tussen vieren en wegkijken
Waarom vrijheid meer is dan een feestdag

Vrijheid voelt vanzelfsprekend - tot je echt kijkt.
Wij vieren. Maar niet iedereen kan dat.
En misschien is dát precies waarom we niet mogen wegkijken.
Vrijheid is geen gegeven. Het is een opdracht. ...

Zie ook: http://www.deoverkant.wordpress.com/

Schrijver: Peter Paul J. Doodkorte
3 mei 2026