inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten over afscheid

netgedicht (nr. 2.319):

Niets is eeuwig of altijd

"Ik blijf.

Ik blijf voor altijd en eeuwig,
in goede en kwade dagen ...!"

Zei je.

En toen, toen ging je weg.

Je liet haar achter voor altijd en eeuwig.
Je liet haar in goede en kwade dagen.

En zij,
zij rukte de woorden uit de tijd,
legde ze in haar handen,
strooide ze in de vroege ochtend uit
door haar raam,
liet ze meedragen op de zucht van
een lentewind.

Haar vingers streelden haar gedachten,
trokken aarzelend
het moment van ontwaken
als een pijnlijke zekerheid
door haar zijn.

En toch...

In dat ene moment,
op de drempel van nacht naar dag
trilde haar eerste adem.
voelde ze lentelucht van nieuw begin,
nieuw leven.

En in de stilte van die morgen
kon ze eindelijk weer zichzelf horen,
zichzelf beleven.

... Wanneer geloften gebroken worden is er eerst een rouwproces om dan herboren te worden. ...

Schrijver: Katty wijns
Inzender: Katty Wijns, 4 mei 2026


Geplaatst in de categorie: afscheid

2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 117

Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Katty wijns, 2 weken geleden
Dankjewel Gerhard en Nathan voor jullie reactie
Gerhard Burgers, 2 weken geleden
Indringend mooi !
Nathan, 2 weken geleden
Soms blijf je net iets te lang hangen in het gevoel. Je benoemt wat al zichtbaar is. Het beeld van die ochtend, die adem, die lucht — dat draagt het al.
Je hoeft het niet te duwen.
Wat blijft: ze breekt niet alleen af, ze begint opnieuw.
Stil. Zonder groot gebaar.
Dat laatste klopt.

reageer Geef je reactie op deze inzending: