Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 89.195):

Nu…

Nu je daar zo ligt
met aanblik, zo vriendelijk en zacht
vertoont je huid geen rimpels
je gebroken glimlach is koud, als het ijs op ‘t meer
je handen, je huid zijn teder en teer

Nu je daar zo ligt
maakt het allemaal niets meer uit
alle woorden betuigen spijt
de waarheid is een leugen
en alle leugens de waarheid

Nu zit mijn hoofd vol gedachten
over vroegertijd
jij en ik waren samen een, als oersterk stel
nu zijn er alleen vragen, over het hoe en het waarom
over alles wat achteraf anders kon

Nu is de dood een dal van verdrietig zijn
want ziekte en pijn zijn ongenadig
je leed is verleden tijd
in rustte tot in eeuwigheid
zonder enig verwijt

Nu vergeet ik onze boze woorden
al het geruzie en de onbezonnen dingen
die er allemaal helemaal niet meer toe doen
ik kan alleen maar zeggen, met veel liefde, dat het spijt
al helpt dat nu niet meer

Ik ben je hoe dan ook, kwijt…