Mode

Jouw witte jasje
je droeg het
alsof het in de mode was
ik stond er niet bij stil

toen

je brak mijn seizoen open
zonder iets te doen
andere gebeurtenissen verschrompelden
ze deden er niet meer toe

je adem was als verdampt porselein

jouw geur vond mijn achterwereld
doordrong mijn hopeloze verleden
die dag vormde een eigen leven
splinterschelpen nam je weg

zonder een beweging

alles gebeurde zonder wensdansen
of prikkelende hemeltranen
de onbeschrijfelijkheid in jouw ogen
vlamde op als een verwarringsvuur

je verpulverde mijn opgestapelde leegte

in een ogenblik

liefde

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.0 met 3 stemmen 33