de drempel
Op school ben je echt een karakter,
de leraar zweert, je bent een sieraad.
Maar bij de voordeur breek de meter,
alles stoort en de sfeer wordt kwaad.
Die paardenbloem was wild geplukt
beveiligd tussen de tassen en de stress.
Nu mist er één blaadje en je bent gespannen,
dit is verschrikkelijk , niks minder dan dat.
Je kijkt niet zomaar naar de verf,
“Je moet kijken met je hart, mam.”
Terwijl je om half zes een meesterstuk bouwt,
Als de avond zachtjes valt.
Dan sluit ik zacht de badkamerdeur,
de koele tegels op mijn wang.
Een vluchteling van geur en kleur,
een moeder, hondsmoe en bang.
Omdat jouw sprankel soms verdwijnt
in donkere vragen voor de nacht.
Waar de buitenwereld stralend schijnt,
Stormt het binnen met grote kracht.
... De bron van dit gedicht is het artikel "Mama is moe en papa ook" van Angelique van der Mast(Praktijk Julijn), gepubliceerd in Hoogbegaafd de Podcast / het Magazine.Het beschrijft de intense vermoeidheid van ouders met hoog gevoelige, sterke wil en hoogbegaafde kinderen die zich op school voorbeeldig gedragen, maar thuis ontladen. ...
Zie ook: http://www.deoverkant.wordpress.com/
Schrijver: Peter Paul J. Doodkorte
18 mei 2026
Geplaatst in de categorie: kinderen

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!