Essentiële bomen
Dorstig van honger lees ik toppen
van achter naar voren in het bos
onder een valwind geprint beklim ik
het woud van roterende klonen
waarin ik essentiële bomen vind
bloedend tot op de sokken gekapt
blader ik mee met het volk van Kronos
lees van de oude Skoda van Janos,
het dronen van molens, dispenserende vrouwen
verwaaiend op het recht van overpad.
Wacht eens even, vraagt een lezer,
bij de rubriek ‘overleden’:
hoeveel liter grondwater zoog deze kolos?
18 mei 2026
Geplaatst in de categorie: maatschappij

Er zijn 6 reacties op deze inzending:
en het is windstil…
dank jullie wel!
maar nog lang geen volwassen armenrijke rivier
doch een kind dat niet gejaagd door de wind
maar door voetengetrappel gezwind
zijn h2o door meebuigende bomen met kromme maar stevige stammen
en takken als hulptroepen en zwaaiende twijgen
ten lange leste tot in de nerven der spreekwoordelijk fluisterend ritselende bladeren reikt
een watermolen geen wieken heeft
want dan zou het de wind een handje kunnen helpen
om de bladeren van bomen te laten ratelen
waar ik dan bij wegdromen kan
met mijn voetjes bungelend in de beek
die op zijn beurt in gang gehouden wordt
door het draaien van het rad
dat meelift op de wind
zodat het water gezwind langs de wortels omhoogklimt
door de stevige stammen
en door de takken als klamme handen
eindelijk de ratelende bladeren bereikt
alwaar in het
in een fotosynthetische praaldans verdampt
dat zou ik mooi vinden
hou ik t liefste van dronen
die, als Amerikaanse beuken,
Canadese esdoornen
van hun baan niet wijken
in Letlandse bodem...