Groentelezing
Bloemen lezen doorgaans geen poëzie
al helemaal niet in de verwilderde achtertuin
van mijn grijze oudoom in den vreemde
die groente verzorgt als zijn het zijn kinderen
zijn hart achtergebleven in een naakt verleden
in het verloren land van oude rabarber en koolrabi
een spreekwoordelijk land
waar hij niet meer kan leven
zonder bloemkool of broccoli
tuinbonen en pastinaak
met een brok in de keel
leeft hij verder in het verdergaan
met leven als een tomaat
rijp voor in de puree
maar wat moet hij daar nu mee?
niemand breekt voor hem het ijs
dus terug naar wortelen en radijs.
Geplaatst in de categorie: voedsel

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!