voeg je netgedicht toe

Netgedichten over afscheid

netgedicht (nr. 2.327):

Gesloten hemel

Mijn veilige plek
is uit het bos geweken.
Een groene hemel,
voorgoed gesloten.

Waar vogels zachtjes
in je oren fluisterden,
de wind donzig
langs je roze rui streek,
en het ochtendlicht zich
door donkere stammen sneed.

Waar witwolkende adem
laagde in kou,
en een roestige aardegeur
als herfst op je tong lag.

Mijn schuilplaats
is nu de dood.

Geen gevoel,
geen geluid,
gewoon niets.
Alleen de absolute,
gewenste stilte.

... Een andere vorm van rust ...

Schrijver: Leentje, 10 juni 2026


Geplaatst in de categorie: afscheid

3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 113

Er is 1 reactie op deze inzending:

Rob, een maand geleden
Mooi geschreven

reageer Geef je reactie op deze inzending: